موفق ترين پروژه فرهنگي نظام در سي سال اخير
امسال كه بعد از چند سال در اردوي راهيان نور بسيج دانشجويي دانشگاه تهران به عنوان يك زائر و بدون مسئوليت اجرايي شركت كردم، فرصتي شد تا بفهمم كه راهيان نور مهم ترين و موفق ترين پروژه فرهنگي است كه جمهوري اسلامي در سه دهه حيات خود اجرا كرده است. اين به خصوص به اين دليل است كه راهيان برخلاف بسياري ديگر از پروژه هاي فرهنگي ما هم از نظر قالب و فرم و هم از نظر محتوا تماماَ متعلق به خودمان است.
به لحاظ فرم راهيان يك ”سفر” است. درست مثل خود انقلاب! عيناَ مثل خود جنگ! به لحاظ محتوا هم اصل مزيت راهيان در اين است كه همه چيز را درون خود دارد. حتي چيزهاي به ظاهر متناقض. درست مثل خود زندگي! تذكر معنوي، اخلاق، احكام، تفريح، عزاداري، سختي، ترس، ايثار، ولايت، برائت، تاريخ، سياست، شور، شعور، شعار، خلوت، تشكل، طنز، گريه و ... .
زماني كه امام در پيام پذيرش قطعنامه اصلي ترين دستاورد جنگ را شهدايي قلمداد كرد كه تربت پاكشان تا قيامت، ”مزار عاشقان و عارفان و دارالشفاي آزادگان خواهد بود”، چه كسي مي توانست عمق اين معنا را آنچنان كه ما امروز به چشم مي بينيم، دريابد؟
- بعد التحرير مرتبط : بد نيست به اين مناسبت از مرحوم حجت الاسلام ضابط به عنوان يكي از اصلي ترين مؤسسان اساس مبارك راهيان ياد كنيم. مرحوم ضابط چند سال قبل زماني كه براي پيگيري امور مربوط به اردوهاي راهيان نور از قم عازم تهران بود، بر اثر سانحه رانندگي به رفقاي شهيدش پيوست. از صلوات و فاتحه دريغ نكنيد!
- بعد التحرير غير مرتبط :حسين بعضاَ چيزهاي غريبي كشف مي كند كه بدجوري با روح آدم درگير مي شود. نمي توانم حال خودم را پس از خواندن اين چند سطر توصيف كنم.
"خ" و "م" و"ی" و"ن" و"ی" در "خمینی" و "خامنه ای" مشترک است. یعنی من هر وقت می نویسم "خامنه ای" در دل خود "خمینی" هم دارد. اما "خامنه ای" یک "الف" و یک "ها" از خمینی بیشتر دارد که روی هم می شود؛ "آه"...
